![\"\"](\"https:\/\/ppdegalicia.com\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/4ff114a5991759dee180dcc954edd980-scaled.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
Iniciativa sobre a demanda por parte da Xunta de Galicia ao Goberno de Espa\u00f1a para que se habilite a elecci\u00f3n presencial das prazas de formaci\u00f3n sanitaria especializada da convocatoria<\/p>\n
<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
Una das principais raz\u00f3ns polas que os profesionais sanitarios do Sistema Nacional de Sa\u00fade est\u00e1n entre as profesi\u00f3ns mellor valoradas de Espa\u00f1a e son solicitados polos pa\u00edses de todo o mundo \u00e9, sen ningunha d\u00fabida, o modelo de formaci\u00f3n MIR.<\/p>\n
Foi no ano 1963 no Hospital Xeral de Asturias en Oviedo e en 1964 na vella Cl\u00ednica Puerta de Hierro de Madrid cando no noso pais se empezaba a formar aos m\u00e9dicos residentes, unha formaci\u00f3n reglada que dende 1976 \u00e9 obrigatoria. Este condicionante fai que os profesionais que se forman nos nosos hospitais alcancen unha forte capacitaci\u00f3n e sexan moi valorados no resto do mundo.
Os elevados niveis de calidade na capacitaci\u00f3n e o desempe\u00f1o que os profesionais sanitarios ofrecen a partir da formaci\u00f3n especializada, tanto se atendemos ao labor cl\u00ednico, coma se nos fixamos no traballo que desenvolven no \u00e1mbito docente e investigador, son as principais raz\u00f3ns polas que o sistema sanitario espa\u00f1ol \u00e9 considerado como un referente internacional.<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
M\u00e1is al\u00f3 de pr\u00e1cticas illadas e do establecido en normas como a Lei do 25 de novembro de 1944, sobre a Escola Nacional de Sanidade (base terceira); a Lei do 20 de xullo de 1955 sobre \u00abEnsino, t\u00edtulo e exercicio das Especialidades M\u00e9dicas\u00bb, e a Lei
37\/1962, do 21 de xullo, sobre os hospitais como centros de formaci\u00f3n e especializaci\u00f3n (par\u00e1grafo segundo do artigo primeiro), a formaci\u00f3n sanitaria especializada deu os seus primeiros pasos en firme no noso pa\u00eds para mediados da d\u00e9cada de 1960. Foi ent\u00f3n cando, a partir do modelo formativo sustentado na filosof\u00eda de \u00abaprender traballando\u00bb aplicada na sanidade estadounidense desde finais do s\u00e9culo XIX, comezou a implementarse a formaci\u00f3n especializada en centros asistenciais como o extinto Hospital Xeral de Asturias e a, daquela, Cl\u00ednica Porta de Hierro de Madrid. A expansi\u00f3n do sistema ao conxunto do pa\u00eds produciuse na d\u00e9cada dos 70 (con normas como o Real Decreto 2015\/1978, do 15 de xullo, polo que se regula a obtenci\u00f3n de t\u00edtulos en especialidades m\u00e9dicas, e o Real Decreto 3303\/1978, do 29 de decembro, de regulaci\u00f3n da medicina de familia e comunitaria como especialidade da profesi\u00f3n m\u00e9dica) e rematou de consolidarse como \u00fanica v\u00eda legal de especializaci\u00f3n nos anos
80 (esencialmente co Real Decreto 127\/1984, do 11 de xaneiro, polo que se regula a formaci\u00f3n m\u00e9dica especializada e a obtenci\u00f3n do t\u00edtulo de m\u00e9dico especialista).<\/p>\n
Nos anos 90 foron impulsados distintos avances na formaci\u00f3n especializada mediante iniciativas como a Orde do 22 de xu\u00f1o de 1995 pola que se regulan as Comisi\u00f3ns de Docencia e 105 sistemas de avaliaci\u00f3n da formaci\u00f3n de M\u00e9dicos e de Farmac\u00e9uticos Especialistas, a\u00ednda que o avance realmente decisivo para actualizar o modelo tivo lugar nos 2000, concretamente coa Lei 44\/2003, do 21 de novembro, de ordenaci\u00f3n das profesi\u00f3ns sanitarias.
A referida Lei 44\/2003 aborda a formaci\u00f3n especializada en Ciencias da Sa\u00fade no seu cap\u00edtulo terceiro (artigos 15 a 32), defin\u00edndoa como \u00abunha formaci\u00f3n regrada e de car\u00e1cter oficial\u00bb que \u00abten como obxecto dotar aos profesionais dos co\u00f1ecementos, t\u00e9cnicas, habilidades e actitudes propios da correspondente especialidade, de forma simult\u00e1nea \u00e1 progresiva asunci\u00f3n polo interesado da responsabilidade inherente ao exercicio aut\u00f3nomo da mesma\u00bb. Tres anos despois, o Real Decreto 1146\/2006, do 6 de outubro, polo que se regula a relaci\u00f3n laboral especial de residencia para a formaci\u00f3n de especialistas en Ciencias da Sa\u00fade; o Real Decreto 183\/2008, do 8 de febreiro, polo que se determinan e clasifican as especialidades en Ciencias da Sa\u00fade e desenv\u00f3lvense determinados aspectos do sistema de formaci\u00f3n sanitaria especializada, e o Real Decreto 639\/2014, do 25 de xullo, polo que se regula a
troncalidade, a reespecializaci\u00f3n troncal e as \u00e1reas de capacitaci\u00f3n espec\u00edfica,establ\u00e9cense as normas aplicables \u00e1s probas anuais de acceso a prazas de formaci\u00f3n e outros aspectos do sistema de formaci\u00f3n sanitaria especializada en Ciencias da Sa\u00fade e cr\u00e9anse e modifican determinados t\u00edtulos de especialista, desenvolveron a citada Lei 44\/2003 e formalizaron as transformaci\u00f3ns e as actualizaci\u00f3ns m\u00e1is recentes da formaci\u00f3n sanitaria especializada no Sistema Nacional de Sa\u00fade, consolid\u00e1ndoa como un dos principais argumentos, se non o maior, para certificar que os profesionais sanitarios son o principal activo do noso modelo asistencial.<\/p>\n
En consecuencia, referirse \u00e1 traxectoria descrita polo modelo de formaci\u00f3n sanitaria especializada no noso pa\u00eds nas \u00faltimas d\u00e9cadas, \u00e9 aludir a unha historia de \u00e9xito, con certa marxe de mellora en \u00e1mbitos como o desenvolvemento de certas especialidades e os sistemas de avaliaci\u00f3n, pero un modelo que moitos pa\u00edses tentaron reproducir \u00e1 nosa imaxe e semellanza.<\/p>\n
Con todo, do mesmo xeito que ocorreu en moitos outros \u00e1mbitos e como xa sucedeu o pasado ano, a crise xerada pola pandemia de COVID-19 alterou a xesti\u00f3n da convocatoria deste ano. En primeiro termo, coa celebraci\u00f3n do exame o pasado 27 de marzo, pola negativa da Direcci\u00f3n Xeral de Ordenaci\u00f3n Profesional do Ministerio de Sanidade a ditar unha instruci\u00f3n con medidas alternativas que facilitasen a participaci\u00f3n segura de aspirantes con s\u00edntomas compatibles co virus SARS- CoV-2, como se solicitou desde diferentes \u00e1mbitos. E en segundo termo, pola vontade do referido Ministerio de Sanidade de propo\u00f1er, como xa fixo en 2020, que a adxudicaci\u00f3n de prazas que integran a formaci\u00f3n sanitaria especializada sexa exclusivamente online. Sanidade xera esta situaci\u00f3n a pesar de que o Tribunal Supremo se pronunciara o ano pasado en favor dos MIR, obrigando a rectificar ao Ministerio, que tivo que ceder e ofrecer a selecci\u00f3n de praza v\u00eda presencial, e a pesar tam\u00e9n de que desde a Asociaci\u00f3n MIR Espa\u00f1a critican que Sanidade \u00abse peche en banda e volva outra vez ao mesmo\u00bb e consideran que \u00aba v\u00eda telem\u00e1tica \u00e9 bastante inxusta\u00bb en tanto que \u00abos aspirantes non poden saber que praza queren ata o momento que lles chega a s\u00faa quenda, porque o feito de que a adxudicaci\u00f3n sexa electr\u00f3nica restr\u00ednxeche moito esa flexibilidade que sup\u00f3n o sistema presencial, podendo cambiar de opci\u00f3ns conforme se van elixindo prazas por parte dos opositores\u00bb.<\/p>\n
Sindicatos e mesmo alg\u00fans Servizos de Sa\u00fade Auton\u00f3micos tam\u00e9n mostraron a sua disconformidade e o seu temor a que queden prazas desertas con o sistema de adxudicaci\u00f3n online.<\/p>\n