J.M. Barreiro
Hai unha palabra que o Goberno de Pedro Sánchez repite ata o esgotamento cada vez que a realidade lle resulta incómoda: «ataque». Ataque á democracia, ataque a un Executivo lexítimo, ataque orquestrado polas dereitas. O que en calquera outro país se chamaría rendición de contas, aquí convértese —por arte do relato oficialista— nunha conspiración para derrubar o presidente. É a coartada perfecta: mentres España debate se o poder está sendo usado como escudo persoal, a Moncloa sinala o mensaxeiro e borra a mensaxe.
Pero os feitos son obstinados. Os casos de corrupción acumúlanse cunha densidade que xa non pode atribuírse á casualidade nin á mala sorte: contratos adxudicados a dedo, financiamento irregular, uso dos servizos do Estado para espiar e desacreditar a adversarios políticos, xornalistas e cidadáns incómodos. Non estamos ante erros illados dun Goberno humano e falible. Estamos ante un patrón, un sistema, unha forma de entender o poder na que a fronteira entre o partido e o Estado desapareceu.
Ante cada investigación xudicial, a resposta do Executivo é sempre a mesma: descualificar os xuíces, acusar a oposición de instrumentalizar a xustiza e axitar a pantasma do «lawfare». É unha estratexia brillante no seu cinismo: se logras convencer a unha parte da cidadanía de que toda acusación é política, quedas inmunizado fronte a calquera responsabilidade real. Pero esa inmunidade ten un custo enorme para a credibilidade das institucións e para a confianza dos españois no sistema democrático.
O PSOE chegou ao poder prometendo rexeneración e hoxe goberna cercado por casos de corrupción. A hipocrisía non é só un defecto moral, é tamén un sinal de que o proxecto político se esgotou. O único que queda é convocar eleccións ou que os partidos que sustentan o Goberno o deixen caer, e está claro que ningún deles ignora o que está a pasar.
España está abochornada polos escándalos e os responsables son os os que os provocan e tamén os que os consenten. Cando un Executivo perde a confianza cidadá e fai do búnker o seu método de goberno a única saída lexítima é devolver a palabra ao pobo.
