O Parlamento de Galicia aprobou, hoxe, sen votos en contra, o ditame de novas propostas a prol da integridade das persoas con discapacidade. “O documento funciona como un acto de responsabilidade democrática, institucional e social, que busca reparar unha débeda histórica”, salientou a deputada do Grupo Parlamentario Popular, Carmen Pomar. “É –engadiu- unha chamada á corresponsabilidade e á obriga conxunta”.
Dáse, así, dixo, remate a un traballo que leva máis dunha década pendente: “Un texto que dá resposta ás entidades sociais e que sitúa no centro do debate público e político os dereitos das persoas con discapacidade” e que “transforma a frustración acumulada en oportunidade política e social”. Formula “unha vía estruturada e viable” para construír unha Galicia máis inclusiva e incide na importancia de humanizar as políticas públicas, porque “a discapacidade non é un problema individual, senón colectivo”.
A deputada popular aproveitou a súa intervención para agradecer a entidades, asociacións, organizacións e familias, así como aos grupos da oposición, as súas achegas, as cales cualificou como o “eixo vertebral” do ditame. E puxo en valor as sete áreas nas que está organizado o documento: atención integral, educación inclusiva, accesibilidade –incluíndo, mobilidade e vivenda-, emprego, sanidade, igualdade e violencia de xénero e, por último, cultura, deporte e xuventude.
Segundo explicou Pomar, cada unha delas inclúe “medidas concretas, realistas e aliñadas” coas demandas do Comité de representantes de persoas con discapacidade (CERMI), polo que, tal e como salientou, isto dálle ao documento un valor engadido: “Non é só un diagnóstico, é unha verdadeira folla de ruta”. E é que, tal e como sinalou, o feito de propoñer un plan estratéxico ata 2030 reforza a visión a longo prazo.
REFORZO INTEGRAL DOS DEREITOS DAS PERSOAS CON DISCAPACIDADE
A deputada popular fixo fincapé no avance que supón este documento cara a un reforzo integral dos dereitos das persoas con discapacidade, garantindo a súa participación plena e inclusión na vida democrática, xudicial, sanitaria, comunitaria e laboral. Entre as medidas, destacou: a accesibilidade universal nos procesos electorais, a consolidación da figura do facilitador xudicial, o acceso equitativo a tratamentos innovadores, unidades de dor, fisioterapia especializada e apoio psicolóxico continuado; ou a transición cara unha vida independente, facilitando o paso a pisos tutelados, vivendas compartidas ou fogares comunitarios integrados na súa contorna.
Proponse, asemade, incorporar de maneira transversal a perspectiva interseccional de xénero e discapacidade en todas as políticas, programas e accións da administración pública, asegurando que as respostas institucionais teñan en conta as múltiples capas de discriminación que poden afectar ás persoas con discapacidade, especialmente, ás mulleres. Para rematar, referiuse, tamén, á necesidade de fortalecer os servizos de emprego especializados, co fin último de que as persoas con discapacidade teñan acceso real a oportunidades de emprego digno e estable.
