José Manuel Balseiro
O que acontece con Alcoa en San Ciprián é a evidencia dun Goberno, o que preside o socialista Pedro Sánchez, que incumpre, chega tarde e non está á altura dunha industria estratéxica e dos seus traballadores.
Despreza a única planta de aluminio primario en activo no país e condiciona o futuro dos traballadores encargados de producir un material clave para sectores como a automoción, a enerxía ou a construción, e cuxa viabilidade depende, en boa medida, coma sempre repetimos, de contar cunha subministración enerxética competitiva e estable.
Foi o Ministerio quen se viu obrigado a recoñecer, en resposta oficial no Senado, que deixou caducar os permisos dos parques eólicos da súa competencia, ao emitir fóra de prazo as declaracións ambientais. E desde entón, todo foron anuncios, compromisos e promesas que non se traduciron en solucións reais.
Ata o secretario xeral do PSdeG, José Ramón Gómez Besteiro, rodeado de deputados e alcaldes, prometeu desbloquear a situación a través do Real Decreto-lei 8/2023, o Goberno comprometeu a axilización das autorizacións no memorando de entendemento e trasladou ao comité de empresa mensaxes de tranquilidade que nunca se materializaron en solucións.
Mentres tanto, en 2026, os parques eólicos seguen sen autorización e a planta continúa sen garantías.
Tampouco convocan a mesa de seguimento do plan de viabilidade. Quizá porque non hai avances que presentar? Porque non hai compromisos que cumprir? A inacción tamén é resposta, e neste caso transmite falta de vontade política.
Estamos ante unha cadea de enganos e incumprimentos que pon en risco miles de empregos e o futuro industrial da Mariña lucense. Non é aceptable que o Goberno siga bloqueando solucións mentres a comarca vive na incerteza, e moito menos cando este bloqueo se produce nun momento especialmente crítico, o do rearranque das cubas, onde resulta imprescindible garantir seguridade xurídica, axilidade administrativa e unha subministración enerxética estable e competitiva nun contexto de elevada volatilidade dos mercados enerxéticos.
O que está en xogo non é só Alcoa. É o futuro dunha comarca enteira, a credibilidade das institucións e o compromiso real coa industria. Galicia, nin os traballadores de alúmina e aluminio poden seguir esperando. Xa non valen anuncios: fan falta feitos.
